Ev

Bu ev... Bu ev... Bu ev...
Sabahtan beri
bu evin içine bir ihanettir akan sarı kara
senin bildiğin yanık anızdan daha isli kara...

Çocuklar yine hep öyle güle oynaya
kırmızı gül bağlamışlar uçurtmaya
inip biniyor bulutlara...

"Hayıradır" diyor ihtiyarlar ve lâ ilâhe illâllâh
bu bir yağmur duası ve şimdi bulutların en alâsı
mısır tarlasının başına konmalı
yakarışlar su olmalı ey Fuzuli
su kasidesi
bol bol su...

Ve ne oldu da yazılanlar hep oldu...

Bir cennet yazılıydı o zaman evin kapısında
avara tarlalar bile umutlanırdı yazdan yaza
açtık, çıplaktık, soğuktuk
kurtlar ulur birbirimize çook çok sokulurduk...

Gerçekten
bir cennet yazılı mıydı o zaman kapılarda?

Çocuktuk, büyüdük, kapıları kapattık
göç gemileri gelir geçer biz hep geç kalırdık...

Şimdi oralarda, Tuna Boyları'nda
ne kadar cehennem varsa
sen yolla bana...

Biz kıyametlere alışık
soykırımlı sürgünlerde ölümleri aştık...

Varsın ağlasın demokrasiler sular buz tutunca
acı sözlerle dil dağlandı yokuşlar burcunda...

Yokuşları iniyorum
yokuşlardan inenleri biliyorum sürü sürü, çığlık çığlık.
Renkleri biliyorum
renkler biraz daha solgun sarı karaya çalık
ve uzadıkça bu yağmur duası
biraz daha uzaklaşıyorum bu evden
daha birazcık...

Bu evde her şeyimiz satıldı mezatla evin içi boş
dolaplar, raflar, duvar yastıkları boş
dışarıda tarlalar, başaklar, bulutlar boş
bir uğursuz boşlukta oyalanıyor çocukların uçurtması
umutlu, gül kokulu...

Nuh'un gemisi geldi gelecek
kalk gidelim Necibe
sen bilirsin bu zaman oyalanma zamanı değil
hiç de değil bu evde...

Galip Sertel

Şiiri puanlayın
Toplam 3 puan
İstatistikler
Toplam Üye 53022
En Yeni 5 Üye
Betül ACAR
OROSPU ÇOCUGU
EBENİN AMI
isimsiz
Emirhan
Şair Şiir
Sizden Gelenler 4259 29210
Ustalar 491 8422
Toplam 491 8422
Onay Bekleyen 18
Son eklenen Şiirler.
Bizi Facebook' ta beğenin
Bizi Twitter' da takip edin