Hemdem

Gelir fikrin, gider huzûr;
Derdin alır dem dem beni
Kaybederim, arar bulur
Bir bilmedik hemdem beni

Kusar beynini bir yatır
Ne gönül koyar ne hatır
Sayfa sayfa satır satır
Yazar durur denden beni

Ben her kimi dostum sansam
Tamtam tamtam binbir yamyam
Sanki yemek ister "hamham"
Arar durur dön dön beni

Yevmiddîn'dir; dostluk yiter
Gülistânlık güllük biter
Gözlerimde bir el tüter
El seyreder bön bön beni

Sonra sen gelirsin...
Hep olduğun yere gelirsin,
Hiç gitmediğin yere...
Seni görür sâdece, sâdece seni dinler,
Ney seslerine uyanır bütün varlık
Ne îmanlar kalır,
O zaman ne de dinler
Bu, belki olmak illetine de bir uykudur,
Ammâ... Ammâ sürûr denen de,
Belki de budur...

Sen gelince her şey durur
Gönlüm bir sazlıkta kurur
Neyler üfler, kudüm vurur
Nabız nabız, güm güm beni.

Hemdem: Dost, canciğer arkadaş

Yazılma Tarihi 14.01.2009
Yazılma Yeri Ankara
Selçuk Bekar

Şiiri puanlayın
Hiç kimse puan vermemiş.
İlk puanı siz verin!
İstatistikler
Toplam Üye 53022
En Yeni 5 Üye
ömür can
Burakdark
Mehmet Furkan Erdal
Hermes
Nuri akaslan
Şair Şiir
Sizden Gelenler 4259 29210
Ustalar 491 8422
Toplam 491 8422
Onay Bekleyen 18
Son eklenen Şiirler.
Bizi Facebook' ta beğenin
Bizi Twitter' da takip edin