Karanlık Aman Vermiyor

aman vermez karanlıklar içindesin
hangi perdeyi aralasan gece
hangi kapıyı çalsan çaresizlik
gel de inancını kaybetme tanrıya
deli divane olma gel de

nereye baksan o zifir karanlık
bir meşale gibi yanar yüreğinde
taştan bir kalabalık bütün insanlar
gel de yüceliğine inanma kaderin
durup durup ağlama gel de

hani o delicesine sevdiklerin
hani o dostlar, sevgililer nerde
nerde o çocukluk yılları, gençlik hayalleri
gel de çekinmeden bak aynalara
boşa giden ömrüne yanma gel de

bir yoksulluk ki başında ağrı gibi
bir yoksulluk ki seninle beraber her yerde
üstelik "viran olası hanede evladü ayal var"
gel de akşamcıya çıkmasın adın
efkarlanıp efkarlanıp içme gel de

güvendiğin dağlara kar yağdı bütün
şimdi ne avuçta var, ne elde
o gülüşler, kahkahalar senin için değil
gel de inan güzelliğine bu dünyanın
bütün nimetlerinden vazgeçme gel de

insanları sevdin de ne oldu
yüreğin aşka düştü, başın derde
gel de bu şehirde dur artık
başını alıp kaçma gel de.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Şiiri puanlayın
Hiç kimse puan vermemiş.
İlk puanı siz verin!
İstatistikler
Toplam Üye 53022
En Yeni 5 Üye
Abdullah BozcA
Hilal Sargı
sihifek
ayisiwoquni
Necip Fazıl Hafızoğlu
Şair Şiir
Sizden Gelenler 4259 29210
Ustalar 491 8422
Toplam 491 8422
Onay Bekleyen 18
Son eklenen Şiirler.
Bizi Facebook' ta beğenin
Bizi Twitter' da takip edin