Diriliş

Üzülme bir tanem kanı bozuk günlere geldin diye
Mâdem iz bırakıyor ayağın karda
Mâdem güller gül kokuyorlar hâlâ
Ne diye küsersin,
Bilmem, ne diye aşka?

Yazısın, yazgısın, sözlüsüsün ustanın
Bozukmuş,
Ve hattâ bozulacakmış daha da dünyâ
Olsun...
Gözün de ağlamayı unutmadı yâ!

O küçük, o kara,
Sabah pencerene konan küçük kuş var yâ
Fısıldamadı mı sana haberi:
Mahşerî bir ordu indi de dağdan,
Çizmeleri kanlı İblis'in askerleri
Terk etti hâneleri
Bebeklere mehter okuyor artık
Ninnileri bıraktı anneleri
Nal sesleri geliyor uzaklardan,
Tekbirler getiriyor bir pîr-i fânî
Duyuyor musun?

Pus dağılır birazdan,
Şâha kalkar yelesi ışık atlar
Gün gelir:
İsmine Diriliş denecek olan
Ve çatlar gök kubbenin göbeği sonra,
Sular uçar, dağ eğilir, yürür orman!
Bir küçük kız belki hâlâ ip atlar
Velâkin kelepçeye sığmaz artık hayatlar!
Neredeyse çağın bile üstüne
Diriliş yazacaklar...

Yazılma Tarihi 06.12.2005
Yazılma Yeri Ankara
Selçuk Bekar

Şiiri puanlayın
Hiç kimse puan vermemiş.
İlk puanı siz verin!
İstatistikler
Toplam Üye 53022
En Yeni 5 Üye
ömür can
Burakdark
Mehmet Furkan Erdal
Hermes
Nuri akaslan
Şair Şiir
Sizden Gelenler 4259 29210
Ustalar 491 8422
Toplam 491 8422
Onay Bekleyen 18
Son eklenen Şiirler.
Bizi Facebook' ta beğenin
Bizi Twitter' da takip edin