Akşam Doluyor Gözlerime

Dönsün şu başım fecre kadar bâde-i aşktan;
Akşam doluyor gözlerimin rengine... Akşam!

Ufkumda alev rengi sular aşka kanarken
Mevlâna dedim orda döner, Şems'i sorar hem

Battıkça güneş gönlüme meyletti bir efkâr;
Sandım suya son demleri resmetti ufuklar

Raks değdi bir an dağlara, neyler dile geldi
Ervâha sükûnet bu sekînet ile geldi:

Mâdem dedim; âlem buluyor şevk bu törenden
Öyleyse neden düşmedeyim hüzne, neden ben?

Bilmez mi alev; yandığı her ân eriyor mum,
Membâa döner belki sular, çölde kalır kum,

İşler de güneş ufka batarken menevişler,
Doğmaz mı hayâtın da gurûbunda güneşler?

Seyreyle gönül; işte budur mâneviyâtın
Seyret; bu resim hüznü kadar şevki hayâtın!

Seyret: Bu bir aşk âyinidir, güftesi: Hây - Hakk.
Her şey bulacak O'nda nihâyet, bu muhakkak!

Uykun var, iliş kabre Hafî; dehre gücün yok
Boy ölçüşecek dehri kuran sihre gücün yok...

Ervâh: Ruhlar
Sekînet: Gönül rahatlığı, huzur
Dehr: Dünyâ

Yazılma Tarihi 2006
Yazılma Yeri Ankara
Selçuk Bekar

Şiiri puanlayın
Hiç kimse puan vermemiş.
İlk puanı siz verin!
İstatistikler
Toplam Üye 53022
En Yeni 5 Üye
Sezin Şahin
melike akavcı
Kostyaploca
Aanngggella
Ramirotoill
Şair Şiir
Sizden Gelenler 4259 29210
Ustalar 491 8422
Toplam 491 8422
Onay Bekleyen 18
Son eklenen Şiirler.
Bizi Facebook' ta beğenin
Bizi Twitter' da takip edin