Kâbus

Bildin mi nedir kâbus:
Olmadığından olan,
Ümit tükenmedikçe
Devam eden şey,
Mahsus!

Sen,
Âh, sen;
Hani, hep demez miydin; "Uyur gibi yaşama!"
Görmemiş değildim ki çoktan, görüleceği.
Ben o yumuk gözlerle hayatlar gördüm:
Boktan!

Elbet, ben de suçluyum;
Hattâ, tek suçlu benim.
Ben, tutup dost bekledim,
Geldi,
Bindiğim dalı kestiler sevdiklerim!

Bildin mi sebebini gözlerimdeki pusun?
Durma üstünü de ört,
Hadi ört ki mahpusun,
Çıkış yolu kaldıkça çıkışı yok kâbusun!
..
Ey, bana 'Mutsuz' diyen:
Ben, daha umutluyum:
Arkasız kapıların sen kilitle hepsini,
Ama bekleme beni:
Çıkacak... Çıkmayacak...
Kastın boynuna dostum!
Başka kapı buldum ben:
Bu kapı,
'Büyük Dost'un...

Yazılma Tarihi 2005
Yazılma Yeri Ankara
Selçuk Bekar

Şiiri puanlayın
Hiç kimse puan vermemiş.
İlk puanı siz verin!
İstatistikler
Toplam Üye 53022
En Yeni 5 Üye
uzipegamo
aquuwumiguy
xeewofo
icipoiymuciz
vdcgogosiozh
Şair Şiir
Sizden Gelenler 4259 29210
Ustalar 491 8422
Toplam 491 8422
Onay Bekleyen 18
Son eklenen Şiirler.
Bizi Facebook' ta beğenin
Bizi Twitter' da takip edin